Column Feminin: Er was eens...

Geplaatst op dinsdag 19 mei 2015 om 18:26

Feminin 2015Er was eens een peloton dat door het landschap reed in weer en wind. Elke keer beleefden de rensters een nieuw avontuur. Van koersen over de kasseien tot het beklimmen van de Mortirolo, het op tijd binnen komen in de 'bus' tot het strijden om de gele trui, één minuut voor de start de fiets krijgen vanwege problemen met de materiaalbus tot het koersen over smalle Italiaanse wegen - in het donker!

 

Het klinkt als een bijzonder sprookje en dat is het ook. Al ga ik na vijftien jaar in september afscheid nemen van dat peloton! Door de jaren heen is het verhaal hetzelfde gebleven: degene die als eerste over de finish komt mag de champagne ontkurken. Aan de inhoud van het verhaal is echter flink gesleuteld. 'Vroeger was alles beter' geldt in dit geval zeker niet! De handwas in een etappekoers is ingeruild voor wasmachines in de materiaalwagen en de meeste UCI-teams bezitten nu een camper en meerdere ploegwagens! Waar vroeger de lange autoritten naar het buitenland werden volgehouden door hard mee te zingen met de muziek wordt nu overal naartoe gevlogen.

 

Het vrouwenwielrennen is hot en wordt professioneler! Er komt meer media-aandacht, het niveau is hoger, de top is breder en er zijn grotere pelotons! Ook begint het wedstrijdseizoen eerder en de rensters pakken de training in de wintermaanden eerder op dan zo'n tien jaar terug, met o.a. buitenlandse trainingskampen. Ook komen er grote wedstrijden van naam bij, zoals de
Women's Tour, La Course by le Tour, de Strade Bianche en dit jaar ook een vrouwenkoers in de Vuelta! Hopelijk zet de professionalisering zich de komende jaren voort met de komst van de World Tour en een goed ingedeelde wedstrijdkalender voor twee (prof)niveaus. Betere omstandigheden voor meer rensters, zodat er meer fulltime rensters komen. Hoger prijzengeld en organisaties die hun mooie koers kunnen uitbouwen!

 

Ook heb ikzelf een hele ontwikkeling doorgemaakt in die vijftien jaar. Van een groentje die moest wennen aan het rijden in een peloton tot ervaren koerskapitein! Het is een hele mooie en bijzondere periode geweest met uiteraard een aantal dalen, maar met véél meer pieken, veel plezier en veel goede herinneringen! De blessures en niet geselecteerd worden voor belangrijke wedstrijden verliezen het altijd nog van het luisteren naar het Wilhelmus dat voor je gespeeld wordt, een beslissende demarrage, de pure snelheid en het spelen met en tegen de wind! Ik zou er genoeg boeken over kunnen schrijven! Door de fiets heb ik veel van de wereld gezien, veel over mezelf en over anderen geleerd, veel mensen ontmoet en kennisgemaakt met verschillende culturen! Volgend jaar blijf ik het liefste in de sport werken, maar hoe en wat weet ik nog niet. Misschien word ik wel een scriptschrijver van het volgende wielersprookje!

 

Bovenstaande column verscheen onlangs in het wielermagazine Feminin.

 


Terug naar Nieuws