Column Feminin: Waar brengt de fiets me nu???

Geplaatst op maandag 21 september 2015 om 14:26

Feminin 2015Het begon met de Achterhoek, daarna Nederland, een trainingskamp in Frankrijk was het begin van mijn verkenningstocht door Europa en later kwamen daar o.a. Azie en Oceania bij. Soms was ik 1500km van huis en toch voelde ik me er thuis. Na ergens een keer te hebben gereden, leerde je de omgeving kennen en daarbij een stukje van de cultuur. Het jaar erop pakte je snel de draad weer op en ging je verder!

 

Vijftien jaar lang leefde ik van wedstrijd naar wedstrijd en van trainingskamp naar trainingskamp. De agenda was gevuld tot en met eind september met trainingen en wedstrijden en vanaf november weer met trainingskampen. De grap was snel gemaakt dat degene met een relatie de teamies vaker zag dan haar geliefde. De koffer was namelijk vaak alweer ingepakt voordat deze goed en wel was uitgepakt!

 

En nu staat de koffer te wachten totdat ik op vakantie ga en bloeien mijn planten als nooit te voren. Zoveel aandacht zijn ze niet gewend! Geen whereabouts meer, net als trainingsschema's en meer mijn eigen casual kleding aan. De weersvoorspellingen houd je nu in de gaten of het terrasweer gaat worden of goed is voor een dagje strand. Maar ook niet meer de lol met je teamies, het beste uit jezelf halen in de koers en het samen strijden voor de overwinning! 

 

De eerste weken ben ik behoorlijk geleefd en heb ik een supermooie afscheidsdag gehad! Een heus wielerspektakel met een toertocht, jeugdwedstrijden, mijn laatste criterium en een leuke afterparty! Teamies, collega's en oud-collega's, familie, vrienden, sponsoren en fans, die allemaal naar de Achterhoek kwamen  en samen hebben we er een topdag van gemaakt! Ik kijk met een big smile op mijn gezicht terug en zal er nog lang van nagenieten van deze dag en mijn topsportcarrière.

 

Als oud-prof op de bank zitten kan ik niet zo goed, maar soms moest het wel noodgedwongen. Zo had ik spierpijn van het skeeleren en een kleine blessure van het hardlopen! Lekker dat ik nu allerlei sporten kan doen zonder rekening te houden met je contact, maar het lijf moet nog wennen aan de andere bewegingen. Ook denk ik nog als een coureur! In de eerste week van de tour werd ik geïnterviewd over alle valpartijen. Ik klopte bijgelovig af op een houten tafel en we schoten met z'n allen op het lachen, toch nog niet helemaal prof-af.

 

Hoe ga ik de wedstrijd aanpakken? Wat is mijn tactiek? Hoe zal het gaan? Die vragen houden me nog bezig, maar nu voor mijn maatschappelijke carrière. Wat wil ik en hoe? ? De sport trekt me en het wielrennen draag ik een warm hart toe! Als sportmanager heb ik allerlei plannen, maar zit ik nog echt in de voorbereidingsperiode. Eerst werken aan de basis en kijken wat er mogelijk is en wat het doel gaat worden. Een spannende tijd en ik ben benieuwd waar ik nu heen fiets!


Terug naar Nieuws